Movie Review : Sweet & Sour รักหวานอมเปรี้ยว | กับพล็อตหักมุมสุดเซอร์ไพรส์

วันศุกร์สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมพยายามควานหาหนังใน Netflix ก็ได้ไปเจอกับเรื่อง Sweet & Sour รักหวานอมเปรี้ยว ที่ติดขึ้นเทรนด์ แนะนำใน Netflix จึงอยากลองเข้าไปดูหน่อยว่าหนังเรื่องนี้มีดียังไง

ต้องบอกว่า ตอนแรกก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก เพราะดูจากชื่อเรื่องและ trailer แล้ว เหมือนจะเป็นหนังรัก ซีรีส์ เกาหลี ธรรมดา ๆ เรื่องนึง

แต่ต้องบอกว่า หลังเรื่องนี้จบความคิดเปลี่ยนไป มันเป็นหนังที่ให้อารมณ์ประมาณ My Sassy Girl ยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม หนังดัง ที่หลาย ๆ คนน่าจะจดจำกันได้ดีที่เปิดตลาดหนังเกาหลี ในไทยได้อย่างประสบความสำเร็จ

หนังว่าด้วย เรื่องของชายหนุ่มคนหนึ่งกับหญิงสาวอีกสองคน ชายหนุ่มคนนี้ คือ จางฮยอก (Jang Ki Yong/จางกียง จากซีรีส์เรื่อง My Roommate Is A Gumiho, Search: WWW และ My Mister) ผู้ชายที่มีความสัมพันธ์รักกับพยาบาลสาว ดาอึน (Chae Soo Bin/แชซูบิน จากซีรีส์เรื่อง I am Not a Robot, Love in the Moonlight และ A Piece of Your Mind) ซึ่งแรกคบกันก็ดูจะหวานดีอยู่หรอก

แต่วันหนึ่ง ชีวิตหน้าที่การงานของเขาก็ดันมีจุดเปลี่ยน อยู่ดีๆ เขาก็ต้องย้ายตัวเองมาทำงานเป็นพนักงานชั่วคราวในบริษัทอีกแห่งหนึ่ง ในวันที่เขาเข้าไปทำงานองค์กรใหญ่ กลับกลายเป็นว่ามันไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว

เพราะว่าในวันเดียวกันนั้น ก็มีพนักงานชั่วคราวอีกคนนึงเข้ามาด้วยพร้อมกัน เป็นหญิงสาวสวย เธอชื่อ โบยอง (Krystal/คริสตัล จากซีรีส์เรื่อง The Heirs, Prison Playbook และ The Bride of Habaek)

เนื่องด้วยมันเป็นบริษัทใหญ่ พวกเขาทั้งสองก็ต้องทำงานเต็มที่ ซึ่งตอนแรกนั้น จางฮยอกและโบยองก็เป็นคู่แข่งคนละทีมกัน แต่จู่ๆ ด้วยสถานการณ์บังคับของบริษัท ก็ได้ถูกจับมาทำงานร่วมกัน แล้วทั้งคู่ก็ใกล้ชิดกันและนั่นเองที่เป็นจุดเริ่มต้นของความรักหวานอมเปรี้ยว ตามชื่อเรื่อง!

Netflix ได้สรุปเนื้อเรื่องของ Sweet & Sour รักหวานอมเปรี้ยวไว้ได้อย่างน่าสนใจคือ : ท่ามกลางโอกาสและอุปสรรคต่าง ๆ นานา คู่รักพยายามก้าวผ่านประสบการณ์ทั้งร้ายและดี และประคับประคงความสัมพันธ์ระยะไกล ให้อยู่รอดในโลกแห่งความเป็นจริง

ต้องบอกว่า หนังเรื่องนี้ ได้ถ่ายทอดเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงในสังคมยุคปัจจุบัน ที่มักเกิดขึ้นกับคู่รักหลายคู่ รักแท้ จะแพ้ ระยะทางหรือไม่ เป็นสิ่งที่เราได้ยินกันอยู่บ่อย โดยเฉพาะในสังคมยุค Social ในปัจจุบัน

เอาจริง ๆ มันเป็นหนังที่พล็อตเรื่องเรียบง่ายมาก ๆ แต่ดูสนุกแบบเหลือเชื่อ การแสดงจากนักแสดงนำทั้งหมดนั้นทำได้ดีมาก ๆ จนเราหลงเข้าไปในโลกแห่งรักสามเศร้าครั้งนี้ แต่ สิ่งที่เซอร์ไพรส์สุด ๆ ก็คือ ตอนจบของหนัง ที่เรียกได้ว่า หลอกแกงคนดูได้อย่างแนบเนียน

ที่ต้องบอกว่า มันไม่ใช่เป็นเพียงแค่เรื่องรักสามเศร้าแบบธรรมดา แต่มันเป็นหนังที่หลอกคนดูจนเราแทบจะไม่เชื่อสายตาว่า ตอนจบไหงมันกลายเป็นแบบนี้ แนะนำให้ไปลองรับชมกันได้เลยครับ รับรองเซอร์ไพรส์อย่างแน่นอน

Movie Review : Tenet เทเน็ท

You have to start looking at the world in a new way

ห่างหายกันไปหลายเดือน กลับมาครั้งนี้กับผู้กำกับภาพยนตร์ขวัญใจของผมในช่วงสองทศวรรษนี้  “คริสโตเฟอร์ โนแลน” ผมไม่กล้าเรียกตัวเองว่าแฟนตัวยง แต่ผมดูหนังของเค้าทุกเรื่อง และชอบมากๆทุกเรื่องจริงๆ ดังนั้นรีวิวครั้งนี้ เอนเอียงแน่นอนนะครับ

คริสโตเฟอร์ โนแลน นั้นอยากมีหนังหนังเจมส์บอนด์ของตัวเอง และเรื่องนี้เค้าก็ได้ทำมันออกมาอย่างที่ตัวเองต้องการ ในแบบของตัวเองพร้อมลายเซ็นที่ใครๆดูก็ต้องพูดเลยว่านี่มัน “หนังโนแลน”

หลายๆท่านจะคุ้นกับ Inception Interstellar Dunkurk หรือ อีกหลายเรื่องก่อนหน้านั้น และเป็นที่แน่นอนว่า ชื่อเสียงที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆนั้นคงเป็นแรงกดดันพอสมควรที่จะทำหนังเรื่องต่อๆไป การสร้างสิ่งใหม่ๆ และพยายามให้หลุดพ้นจากกรอบ หรือความสำเร็จของตัวเองเป็นเรื่องยากมาก แต่ คริสโตเฟอร์ โนแลน ก็สามารถเข็นมันออกมาได้ และพร้อมให้พิสูจน์กันว่า คราวนี้จะเป็นเช่นไร

ผมเป็นแฟนหนังสายลับหลายๆเรื่อง โดยเฉพาะ เจมส์ บอนด์ 4 ภาคล่าสุดนี่คือติดงอมแงมมาก การที่ได้มาเห็น เจมส์ บอนด์ เวอร์ชั่นของโนแลน เป็นอะไรที่เซอร์ไพรส์สุดๆ หนังได้ปูพื้นอะไรหลายๆอย่างที่สามารถไปต่อได้ยาวๆ การได้ทิ้งอะไรไว้ให้ค้างคา และเก็บมาขบคิดทีหลังตามประสาโนแลนนั้น ยังคงอยู่เช่นเดิม ลองนึกภาพที่ทุกคนออกมาจากโรงหนังแล้วมาเถียงกันอย่างเมามันส์ TENET จะทำให้ภาพนั้นกลับมาอีกครั้งแน่นอน รอเฉลยทฤษฎีต่างๆ ภาพ Infographic การอธิบายเหตุการณ์ต่างๆ คลิปสรุป ฯลฯ จะมีออกมาเป็นพรวนแน่นอน

เนื้อเรื่องนั้นผมไม่ขอเล่า อยากให้ทุกคนไปมึนกันในโรงหนัง เตรียมตัวโดนรัวหมัดใส่อย่างไม่ยั้งกันได้เลย เพราะหนังไม่ประนีประนอมกับคนดู ด้วยการใส่ฉากตัวละครพูดคุยอย่างต่อเนื่อง ถ้าคุณมัวแต่คิด เผลอๆหลุดเนื้อหาไปได้เลยนะ ซึ่งขอยกตัวอย่างบทพูดนึงที่มาจากตัวอย่างหนัง คือ “Don’t try to understand it. Feel it.” แค่นี้พอแล้วจริงๆ คุณจะค่อย ๆ สงสัยและอยากรู้ไปพร้อมกับพระเอก ตัวหนังจะมีการแทรกปริศนาและเบาะแสมาอยู่เรื่อยๆ และแน่นอนคำอธิบายของหนังเรื่องนี้มีไม่มากมาย แต่อาจต้องตั้งใจฟังและอย่าพลาดรายละเอียด ดังเช่น ประโยคหนึ่งของหนังที่ปล่อยมาในตัวอย่าง คือ “Well, we’ll try and keep up”

การเล่าเรื่องอย่างมีชั้นเชิงของโนแลน ทั้งๆที่หนังก็เล่นกับสิ่งที่เรารู้อยู่แล้ว ทั้ง หนัง การ์ตูน ซีรี่ส์ ที่เกี่ยวกับ “เวลา” ยุคสมัยนี้ออกจะมีกันเยอะแยะมากมาย ผมนี่แฟนการ์ตูนโจโจ้ บอสแต่ละภาคที่เกี่ยวกับ “เวลา” นี่คือสุดๆมาก แต่ก็นั่นล่ะครับ หนังจะค่อยๆพาเราไหลไปตามกาลเวลา พร้อมนำเสนอความย้อนแย้ง ที่ไปด้วยกันได้ ในขณะเดียวกันก็แวะมาเน้นย้ำ แอบตอกหน้าคนดูเป็นระยะๆ การพยายามจัดระเบียบในบริบทของความยุ่งเหยิง นั้นสำหรับหลายๆคนอาจมองว่ามันสะดุด หลายคนคงรู้สึกอารมณ์ขาดความต่อเนื่อง อาจเพราะพยายามคิดมากไป ซึ่งแน่นอนว่าอาจนำไปสู่ประเด็นขาดการ “อิน” กับจุดๆนั้นไปได้ คำถามเต็มหัว เห้ย! ตัวนี้มาได้ไง เจอกันยังไง คนนี้ใคร นี่กำลังทำอะไรกัน เป้าหมายคืออะไร ทำแบบนี้เพื่ออะไร และที่สำคัญคือ “นี่เรากำลังนั่งดูอะไรอยู่วะเนี่ย”

สำหรับตัวละคร ในมุมมองของผม ตัวละครหลักมีเสน่ห์ทั้งหมด ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีเยี่ยม John David Washington แสดงได้ดุดัน แข็งแรง เหมาะสมตามบทบาทกับจุดเริ่มต้นนี้ของเขาในเนื้อเรื่อง ในส่วนของ Robert Pattinson คือดีมากๆ จากที่ผมเฉยๆในแวมไพร์ ทไวไลท์ และตอนนี้คือขวัญใจแบทแมนคนใหม่ของผม เคมีที่เท่ากันของทั้งสองตัวละครพระเอกและพระรอง ความสมเหตุสมผลในความสัมพันธ์ที่เฉลยในตอนท้ายเรื่อง Kenneth Branagh สวมบทตัวร้ายได้สุขุม ฉลาด เด็ดขาด พร้อมกับปมที่แสดงออกมาจนนำไปสู่การทำเรื่องร้ายๆนี้ได้ดี Elizabeth Debicki นี่บอกตรงๆ ไม่คุ้นกับเธอเลย ทั้งที่ก็เคยดูหนังที่เธอเล่นมาสามสี่เรื่อง แต่เรื่องนี้คือแอบหลังรักเธอไปแล้ว มีเสน่ห์ในแบบที่อธิบายไม่ถูก การแสดงก็ดูมีมิติดี ทีแรกจากตัวอย่างหนังเหมือนไมได้สำคัญอะไร แต่พอดูจบ นี่ก็ตัวสำคัญนะเนี่ย และสำหรับใครที่รู้สึกว่าไม่อินกับตัวละคร ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครดูแข็งๆ เฉยๆ หรือแม้แต่จะเห็นใจ สงสาร เชียร์ หรือคาดหวังที่จะเห็นการพัฒนาของตัวละครนั้น คงผิดหวัง ผมขอเสียใจด้วย แต่ผม “อิน” ผมก็เลยสนุก

งานภาพ วิชวลเอฟเฟกต์ ดนตรีประกอบ เป็นไปตามมาตรฐานของโนแลน ระเบิดภูเขา เผากระท่อม ไล่ล่า เทคโนโลยี คือ มันส์ สนุก จัดเต็ม ลุ้นระทึก แน่นอน

สุดท้ายที่จะบอกนะครับ หนังของโนแลน นั้น ใช้ความเป็นวิทยาศาสตร์ ที่มีโอกาสเป็นจริงได้ ใส่ความแฟนตาซีเข้าไป หนังมีกฎของตัวเอง ใครที่ชอบ Inception บอกเลยว่า Inception นั้นดูง่ายไปเลยเมื่อเทียบกับเรื่องนี้ แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้ดูยากอะไรนะครับ หนังเดาทางได้ อย่างที่ผมกล่าวไปแล้ว ในตอนต้นๆ ผมไม่ดูรอบเดียวแน่นอน รอบสอง รอบสาม ก็คงไม่เบื่ออ่ะ ได้ไปตอกย้ำความสนุกต่อ ใครๆก็ชอบเนอะ ผมดูเรื่องนี้วันแรกของการเข้าฉายอย่างเป็นทางการ ขอบอกเลยว่านี่คือปรากฎการณ์ในรอบหลายเดือนของโรงหนัง โรงหนังที่ผมไปดูคนเยอะมากๆ และน่าจะเป็นเช่นนี้ไปอีกหลายวัน ผมนี่รอถกกับคนอื่นๆเลย ในเรื่องทฤษฎี หรือคำอธิบายต่างๆที่จะตามมาเหมือนตอนที่เกิดขึ้นกับ Inception และ Interstellar ช่วงเวลานั้นคือสนุกจริงๆครับ สำหรับคนดูหนัง

ดูหนังกันให้สนุกนะครับทุกท่าน สวัสดีครับ

Gaszoline Skywalker

Movie Review : Burden (เบอร์เดน)

ถือเป็นอีกหนึ่งผลงานที่เกี่ยวข้องกับกระแสการเหยียดผิว ที่น่าสนใจเลยทีเดียวสำหรับ Burden (เบอร์เดน) หลังกระแสการเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับชาวผิวสี ใน #BlackLivesMatter กำลังดังกระฉ่อนโลกอยู่ในขณะนี้

ต้องบอกก่อนว่า หนังเรื่องนี้นั้นถ่ายทอดมาจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นจริง ที่เกิดขึ้นของ ไมค์ เบอร์เดนที่รับบทโดย (Garrett Hedlund) เด็กกำพร้าที่ถูกเลี้ยงดูโดยกลุ่ม คลูคลักซ์แคลน (KKK) หรือ ลัทธิเหยียดผิวหัวรุนแรง ในช่วงปี 1996 ในรัฐ เซาท์คาโรไลนา ประเทศสหรัฐอเมริกา

ซึ่งนั่นเป็นการถ่ายทอดเรื่องราวของการเกลียดคนผิวสีมาตั้งแต่เด็กสำหรับ ไมค์ เบอร์เดน จนชีวิตเขามาเปลี่ยนเพราะมาเจอคนรักอย่าง จูดี้ (Andrea Riseborough) ที่เขาหลงรักหัวปักหัวปำ และเป็นเธอนั่นเองที่มาเปลี่ยนแปลงชีวิต และความคิดต่าง ๆ ของ ไมค์ เบอร์เดน ในเรื่องการเหยียดผิวให้กับเขา

ซึ่งสุดท้ายมันทำให้นอกจากเบอร์เดนจะไม่เป็นที่ต้อนรับจากฝั่งของคนผิวขาวหัวรุนแรง ฝั่งของชุมชนคนผิวดำก็ไม่ต้อนรับเขาเช่นกัน ซึ่ง สาธุคุณเคนเนดี (Forest Whitaker) เป็นเพียงคนเดียวที่พยายามช่วยเหลือและเห็นใจเบอร์เดน แม้ว่ามันจะทำให้เขามีปัญหา ถูกคนในสังคมเดียวกันไม่พอใจตามไปด้วยก็ตามที

ซึ่งการดำเนินเรื่องที่ถ่ายทอดมาจากเรื่องจริง ทำให้หนังเรื่องนี้น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งการผูกปม เรื่องความรัก ครอบครัว การเหยียดผิว ทำได้อย่างลงตัวมาก ๆ มันเป็นเรื่องจริงที่เหมาะที่จะมาสร้างเป็นภาพยนต์เป็นอย่างยิ่ง

เพราะความสัมพันธ์มันเกิดการ conflict ระหว่างเรื่องของครอบครัว และ คนรักของเขา และตัว Garrett Hedlund ที่มารับบท ไมค์ เบอร์เดน นั้นทำการแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมมาก ๆ ดูสมจริง เหมือนเขาได้เป็นไมค์ เบอร์เดนจริง ๆ (หน้าตัวจริงก็คล้าย ๆ เขาด้วย) แม้หนังจะไม่ได้ถ่ายทอดรายละเอียดของกลุ่ม KKK (คลูคลักซ์แคลน) มากนัก อย่างที่ผมหวังไว้ในตอนแรกก็ตามที

ส่วนบทบาทของ สาธุคุณเคนเนดี ที่รับบท โดย Forest Whitaker นั้นก็ยังคงมาตรฐานการแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมเช่นเคย แม้บทของเขานั้นอาจจะดูไม่เข้มข้ม เหมือนหนังเรื่องอื่น ๆ แต่ ก็ถือเป็นนักแสดงยอดฝีมือ ที่ เหมาะกับบทนี้มาก ๆ

โดยรวมแล้วนั้น หนังได้ถ่ายทอดเรื่องราวทั้งหมดออกมาได้อย่างยอดเยี่ยมมาก ๆ ปัญหาเรื่องความคิด ทัศนคติ เกี่ยวกับคนผิวสี การเปลี่ยนแปลงนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งโดยเฉพาะลัทธิหัวรุนแรงอย่าง KKK แล้วนั้น มันทำให้เรามองเห็นภาพความสะเทือนใจของปัญหานี้ในอดีตได้อย่างดียิ่ง ที่ยังคงต่อเนื่องมาจวบจนถึงยุคปัจจุบัน ที่ปัญหาเหล่านี้ก็ดูเหมือนไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย

ข้อเสียอย่างเดียวของหนังเรื่องนี้ ก็คือ เนื่องจากมันมาจากเรื่องจริง ทำให้ตอนจบของหนัง มันดูธรรมดาไปหน่อย ไม่มีพลิก ไม่มีหักมุมใด ๆ เป็นการจบแบบเรียบ ๆ ซึ่งก็พอเข้าใจได้ว่ามาจากเรื่องจริง ซึ่งไม่สามารถที่จะพลิกอะไรได้มากมายอยู่แล้ว

แต่ สุดท้าย Burden ก็เป็นหนังที่ผมไม่ผิดหวังเลยจริง ๆ ที่ถ่ายทอดเรื่องราวการเหยีดสีผิว ที่เป็นปัญหาร้อนแรงในสังคมอเมริกัน ได้อย่างน่าสนใจอีกเรื่องนึงทีเดียว ซึ่งถือว่าเป็นหนังที่ไม่ควรพลาดเป็นอย่างยิ่งครับ

Movie Review : Train to Busan 2 Peninsula ฝ่านรกซอมบี้คลั่ง

ถือเป็นหนึ่งภาพยนตร์ที่หลาย ๆ คนน่าจะรอคอยกันอยู่สำหรับ Train to Busan 2 Peninsula ฝ่านรกซอมบี้คลั่ง หลังจากที่ได้ฝากผลงานภาคแรกไว้ได้อย่างน่าประทับใจ ถือเป็นอีกหนึ่งหนังเกาหลีที่มีคุณภาพระดับ Hollywood เลยทีเดียว

“PENINSULA” ภาคต่อหนัง ซอมบี้ชื่อดัง “TRAIN TO BUSAN” ที่เคยสร้างปรากฏการณ์พีกคลั่งสุดขีดทำรายได้ถล่ม ทลายมาแล้วทั่วโลก

เป็นภาพยนตร์ ซอมบี้บ้าคลั่งที่สุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา ด้วยโปรดักชั่นระดับ Hollywood ที่เนรมิตดินแดนนรกร้างทั่วทั้งคาบสมุทร เกาหลี โดยครั้งนี้ได้เล่าเหตุการณ์ 4 ปีหลังจาก Train to Busan ดินแดนที่เต็มไปด้วยฝูงซอมบี้ กระหายเลือด และ เหลือจำนวนผู้รอดชีวิตแค่เพียงหยิบมือ

เป็นการดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด การต่อสู้หนีตายจากฝูงซอมบี้ พร้อมกับตามหา มนุษย์ที่ยังหลงเหลืออยู่ จึงกลายมาเป็นภารกิจหลักที่ดินแดนสุดเขตคาบสมุทร เดินหน้าสู่ขีดสุดความคลั่งก่อน วันสิ้นโลก

“PENINSULA” นำแสดงโดยนักแสดงมากฝีมือที่วงการภาพยนตร์เกาหลีคุ้นเคยกันดีอย่าง “คัง ดงวอน” จาก Romance of Their Own และ A Violent Prosecutor และ “อี จองฮยอน” จาก The Battleship Island

ซึ่งจากตอนจบในภาคแรกที่ไปถึงเมือง Busan ทางตอนใต้ของประเทศเกาหลี ที่ดูเหมือนจะรอด แต่สีหลังจากนั้น พบว่าทั้งคาบสมุทร เกาหลี ต้องพบกับความหายนะ ที่เหล่าซอมบี้ เข้ายึดครองได้ทั้งหมด

เนื้อเรื่องของ Peninsula นั้น เริ่มต้นย้อนกลับไปช่วงที่ มนุษย์กลุ่มท้าย ๆ ได้ทำการย้ายจากคาบสมุทรเกาหลี เพื่ออพยพไปยังประเทศอื่น ๆ และที่หมายของการดำเนินเรื่องคือ ฮ่องกง ถือว่า สามารถต่อจากเนื้อเรื่องเดิมได้ค่อนข้างดี และอธิบายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้อย่างสมเหตสมผล

สำหรับภาค 2 นั้น ไม่ได้เกี่ยวกับรถไฟ อีกต่อไป เพราะมันเป็นการสร้างเนื้อเรื่องขึ้นมาใหม่ ที่ใช้ตัวละครใหม่ทั้งหมด ที่ชายเกาหลีทั้งสี่ ต้องกลับไปทำภารกิจที่ประเทศบ้านเกิดของตัวเองอีกครั้ง ซึ่งเป็นภารกิจที่เสี่ยงตาย แต่มันคุ้มค่ากับจำนวนเงินมหาศาลที่จะเปลี่ยนชีวิตพวกเขาเหล่านี้

แน่นอนว่า มันเกี่ยวกับเรื่องการเหยียดชนชาติ ที่ทั้ง 4 โดนกระทำมา เมื่อต้องอพยพมาอยู่ที่ฮ่องกง เพราะภาพจำของชาวโลกนั้น มองว่า ชาติเกาหลี เป็นต้นกำเนิดเชื้อไวรัสนรกตัวนี้ ทำให้พวกเขาไม่มีทางเลือกมากนักที่จะยกระดับชีวิตของตัวเองขึ้นมาได้อีกครั้งหนึ่ง

แม้เนื้อเรื่องจะไม่มีอะไรมากมาย แต่ต้องบอกว่า ฉากบู๊ ฉากแอคชั่น ทำได้ดีพอสมควร และ ฉากการขับขี่รถไล่ล่านั้น ต้องบอกว่าทำได้อย่างยอดเยี่ยม พร้อมกับความแอคชั่นสุดมันส์จากหนังเรื่องนี้

ส่วนของ CG นั้นก็ทำออกมาได้ดีไม่ต่างจากภาคแรก แต่ภาคนี้ บทบาทของซอมบี้ จะน้อยไปหน่อย ไม่มีการบุกตะลุย คลั่ง ฆ่าคน เหมือนภาคแรก แต่บทจะเน้นไปที่ความดิบของตัวละครทั้งหมดแทน ผ่านการเล่าเรื่องที่น่าสนใจเลยทีเดียว

เพราะภูมิหลังของตัวแสดงแต่ละคนนั้น มีความเชื่อมโยงกันทั้งหมด และยังเชื่อมโยงไปยังจุดจบตอนท้ายของเรื่อง ที่เรียกได้ว่า พลิกไป พลิกมาหลายตลบเลยทีเดียว

และผู้กำกับอย่าง ฮยอนซังโฮ ก็สร้างตัวละคร ที่มีหลากหลายมิติ ซึ่งทุกคนนั้นดูมีความเชื่อมโยงกัน และแสดงให้เห็นถึงความดิบเถื่อนในเหล่าผู้อยู่รอด ที่บางครั้งอาจจะทำตัวร้ายกาจกว่าเหล่าฝูงซอมบี้ ที่กำลังยึดครองเมืองอยู่เสียด้วยซ้ำ

ความสัมพันธ์ของครอบครัวก็เป็นหนึ่งประเด็นที่ หนังเรื่องนี้พยายามยัดใส่เข้ามาตลอดทั้งเรื่อง ตั้งแต่ตอนต้นเรื่องเลยทีเดียว แต่เมื่อดำเนินเรื่องมาถึงตอนจบ ก็ถือว่าค่อนข้างที่จะวางพลอตต่าง ๆ ไว้ได้ดีพอสมควร ทำให้เราได้ลุ้นไปถึงตอนจบว่าบทสรุปสุดท้ายมันจะเป็นยังไงกันแน่

ต้องบอกว่า ใครคาดหวังกับหนังเรื่องนี้ว่ามันจะเหมือนภาคแรกนั้น อาจจะผิดหวังได้ เพราะมันดูเหมือนมันจะเป็นคนละแนวกันเลยทีเดียว ภาคต่อนี้ มันคือหนังแอคชั่น ที่ผสมความดราม่า เรื่องครอบครัว และความสัมพันธ์ต่าง ๆ ของตัวละคร ที่ก็ถือได้ว่าทำออกมาได้อย่างลงตัวเลยทีเดียว

อย่างไรก็ดี ถือเป็นอีกหนึ่งภาพยนต์คุณภาพ ที่ตอนนี้โรงหนังแทบจะไม่ค่อยมีหนังใหม่ออกมาให้เราได้รับชม หนังดำเนินเรื่องไม่น่าเบื่อ มีความน่าติดตามตลอดเรื่อง พร้อมฉากแอคชั่นมันส์ ๆ ไปจนจบเรื่อง แนะนำให้ไปดูกันได้เลยครับ ไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน

Movie Review : 32 Malasana Street (32 มาลาซานญ่า ย่านผีอยู่)

ถือเป็นหนึ่งในหนังที่รอคอย สำหรับ 32 Malasana Street (32 มาลาซานญ่า ย่านผีอยู่) ที่โดยส่วนตัวผมเป็นคนที่ชอบหนังผี หรือ หนังแนวสยองขวัญสั่นประสาท เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ความน่าสนใจของเรื่องนี้ก็คือ มันเป็นหนังผีสยองขวัญสัญชาติสเปน ที่น้อยนักที่จะกลายมาเป็นภาพยนตร์ให้แฟน ๆ ชาวได้รับชมกัน

“32 Malasana Street” หรือมี ชื่อไทยชวนขนหัวลุกว่า “32 มาลาซานญ่า ย่านผีอยู่” ภาพยนตร์สุดสยองขวัญส่งตรงมาจากสเปน โดย “32 มาลาซานญ่า ย่านผีอยู่” สร้างจากเรื่องจริงของสถานที่โคตรเฮี้ยนที่ชาวสเปนล่ำลือกันว่าผีดุที่สุด

เรื่องราวเริ่มต้นในปี 1976 เมื่อครอบครัวหนึ่งได้ย้ายบ้านจากชนบทเข้ามาอยู่บ้านใหม่ในเมือง ที่ย่านมาลาซานญ่า กรุงมาดริด ถือเป็นย่านที่เจริญรุ่งเรืองอย่างมาก ทำให้พวกเขาต่างวาดฝันถึงชีวิตที่สวยงามและอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นกับชีวิตใหม่ในเมือง แต่ครอบครัวนั้นกลับหารู้ไม่ว่าในย่านนั้นมีบางสิ่งเร้นลับที่กำลังรอ ‘ไม่’ ต้อนรับพวกเขาอยู่

หนังเรื่องนี้เป็นฝีมือผู้กับกำมือฉมัง “อัลเบิร์ต ปินโต้” เจ้าของผลงาน Killing God ที่ทำภาพยนตร์ออกมาเรื่องแรกก็สามารถคว้ารางวัล Audience Award จากเวที Sitges Festival มาครอบครอง โดยเรื่องราวในหนังเรื่องนี้ เป็นการสร้างความสยองที่มาจากชีวิตประจำวัน ซึ่งเพราะความธรรมดานี่แหละที่ทำให้หนังเรื่องนี้มีความน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง

ต้องบอกว่าเรื่องนี้ เป็นมากกว่าหนังผีธรรมดา ที่มีการผูกปมดราม่าความซับซ้อนของเรื่องราวในครอบครัว ผสานไปกับเรื่องราวของความสยองขวัญ สั่นประสาท จากอพาร์ทเม้นต์หลังนี้ที่ Malasana Street

ด้วยความที่ตอนนี้ ผลงานทั้ง ซีรี่ย์ และ ภาพยานตร์จากประเทศสเปน กำลังกลายเป็นที่สนใจ ทั้งในแพลตฟอร์มอย่าง Netflix หรือ ผลงานผ่านโรงภาพยนตร์ ที่หลาย ๆ เรื่องนั้นทำออกมาได้มาตรฐานสูงระดับฮอลลีวู้ด เลยทีเดียว

ซึ่ง 32 Malasana Street ก็เป็นอีกหนึ่งผลงานคุณภาพจากประเทศสเปน เช่นเดียวกัน ความน่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือเป็นการถ่ายทอด จากเรื่องจริงผ่านสถานที่ ที่โครตเฮี้ยนที่ชาวสเปนต่างล่ำรือ ว่าผีดุที่สุด

เป็นหนังผีที่ เปิดเรื่องมาก็กดดันคนดูมาตั้งแต่ต้นเรื่องเลยทีเดียว และ ไม่ต้องปูเรื่องอะไรมากมาย เรียกได้ว่า ฉากกระตุกตามแพทเทิร์นหนังผีนั้น มาแบบรัว ๆ ตั้งแต่ต้นเรื่องไม่ทันให้ผู้ชมได้ตั้งตัวแต่อย่างใด

ด้วย location ของเรื่องที่มีการคัดสรรมาอย่างดี พร้อมกับงานภาพที่สมจริง ด้วยสีหน้า ท่าทาง แววตา ของนักแสดงทั้งหมดนั้น ทำให้เราอินไปกับความสยองของหนังเรื่องนี้ได้ไม่ยาก

รวมถึงมิติของตัวละครทุกตัว เรียกได้ว่า มีเรื่องราวอยู่เบื้องหลัง เรื่องของบาป ความผิดศีลธรรม ศาสนา นำมาประกอบได้อย่างลงตัว และโดยเฉพาะตัวผีเอง ก็มีความหลอนในระดับหนังคลาสสิกอย่าง Ju-On

เป็นหนังที่แฟน ๆ หนังผี หนังสยองขวัญสั่นประสาทไม่ควรพลาดเป็นอย่างยิ่ง และควรเตรียมใจให้ดี ๆ กับหนังเรื่องนี้ เพราะมันจะพาคุณหลอนจนนั่งไม่ติด ตั้งแต่ต้นเรื่องไปถึงตอนจบ แม้บทสรุป มันจะไม่ค่อยประทับใจนัก แต่ถือว่า คอ ๆ หนังผี ไม่ควรพลาดหนังเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่งครับ